តើ​ត្រសាល់​ត្រចៀក​កើត​មកពី​សម័យ​ណា?តើជនជាតិ​ណា​ដែល​ប្រើប្រាស់​មុនគេ??

ដោយ៖ និស្សិត កំពង់ចាម​​ | ថ្ងៃសុក្រ ទី២២ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៩​ | ប្រវត្តិសាស្រ្ដ | 0 |
តើ​ត្រសាល់​ត្រចៀក​កើត​មកពី​សម័យ​ណា?តើជនជាតិ​ណា​ដែល​ប្រើប្រាស់​មុនគេ?? តើ​ត្រសាល់​ត្រចៀក​កើត​មកពី​សម័យ​ណា?តើជនជាតិ​ណា​ដែល​ប្រើប្រាស់​មុនគេ??

​សូមជម្រាបថា ក្នុងដំណាក់កាល​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​របស់​ប្រជាជន​ខ្មែរ គឺ​ចាប់ពី​ដើម​ស​.​តទី​១ នៃ​គ​.​ស មានការ​ផ្លាស់ប្តូរ​រចនា​សម្ព័ន្ធ​សង្គម វប្បធម៌ ក្រោម​ឥទ្ធិពល​ឥណ្ឌា ដែល​អ្នក​ប្រវត្តិវិទូ ហ្ស​ក សឺដេ​ស ឲ្យ​ឈ្មោះថា ឥណ្ឌូ​រូប​និ​យក​ម្ម ។ ក្នុងដំណាក់កាល​នោះ ទំនៀមទម្លាប់​ខ្លះ​ក៏ត្រូវ បោះបង់ចោល ដូចជា​ករណី​ត្រសាល់​ដែលជា​គ្រឿង​លំអ​ត្រចៀក​របស់​មនុស្ស​ខ្មែរ​ទាំង​ពីរភេទ ។ ក៏ប៉ុន្តែ​បើ​យើង​ពិនិត្យមើល​ទិន្នន័យ​បុរាណវិទ្យា និង​ជាតិពន្ធុវិទ្យា យើង​អាច​បញ្ជាក់​អំពី​និរន្ត​ភាព​នៃ​ប្រពៃណី​ពាក់​ត្រសាល់ ទោះបីជា​ឈប់​មាន​លក្ខណៈ​ជាទូទៅ​ក៏ដោយ ។ តាម​ការស្រាវជ្រាវ យើង​បានដឹងថា ប្រជាជន​ខ្មែរ​ឈប់​និយម​ត្រសាល់​ត្រចៀក​នៅ​ដើម​ស​.​តទី ១៩ ដោយសារ​ទំនើបកម្ម ហើយ​រហូតដល់​សព្វថ្ងៃ មានតែ​ជនជាតិ ដើម​ភាគតិច​ទេ ដែល​កំពុង​និយម​នៅឡើយ ។ ដូច្នេះ​អាច​បញ្ជាក់ថា គម្លាត​វប្បធម៌ គឺ​បណ្តាលមកពី​ឥទ្ធិពល​មកពី​ខាងក្រៅ​យ៉ាង​ប្រាកដ ។ ​នៅ​ដើម​សតវត្ស​ទីមួយ នៃ​គ្រិស្តសករាជ ជនជាតិខ្មែរ​មួយ​ភាគ​ធំ​ដែល​រស់​នៅតាម​វាលទំនាប​ដែនដី​សណ្តរ ព្រមទាំង​តាម​ឆ្នេរសមុទ្រ​ដូចជា ឈូង​សមុទ្រ​សៀម​សព្វថ្ងៃ​ជាដើម បាន​ស្ថិតក្រោម​ឥទ្ធិពល​វប្បធម៌​យ៉ាងខ្លាំង​ក្លា​នៃ​ពួក​ឥណ្ឌា ដែល​មករក​ស៊ី​ជួញប្រែ​ជាមួយ​ខ្មែរ ។

ជាហេតុ បណ្តាល​ឲ្យ​ខ្មែរ​នា​សម័យ​នោះ ខ្ចី​យក​ខឿនវប្បធម៌ អរិយធម៌​ក្លឹ​ង្គ ដែល​ខ្លួន​យល់ឃើញថា ខ្ពង់ខ្ពស់​រុងរឿង ជឿនលឿន ដើម្បី​អភិវឌ្ឍន៍​សង្គម របស់ខ្លួន​ដោយ​ជោគជ័យ​ជា​ស្ថាពរ ខុសពី​ជនជាតិ​មន​ខ្មែរ​មួយចំនួន​ផ្សេងទៀត ដែល​រស់​នៅតាម​ខ្ពង់រាប ឬ​ព្រៃភ្នំ ហើយ​ពួកគេ​ពុំដែល​មាន ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ជនជាតិ​ក្លឹ​ង្គ ។ ដូចនេះហើយ​បានជា​សំណង់​សង្គម​ដើម​របស់គេ ពុំបាន​កែប្រែ ឬ​វិវត្តន៍​តាមរបៀប​ក្លឹ​ង្គ​ឡើយ ។ ជាហេតុ បណ្តាល​ឲ្យ​អ្នក​ប្រាជ្ញា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ម្នាក់ ឈ្មោះ ហ្ស​ក សឺ​ដេ​ស សរសេរ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦៥ ថា ខ្មែរ​ជា​ព្នង ដែល​បានទទួល​វប្បធម៌​អរិយធម៌​ក្លឹ​ង្គ ឬ​ឥណ្ឌូ​វូប​នីយកម្ម ។ បើ​និយាយ​ឲ្យ​ចំ​ទៅ ចំពោះ​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ខាងលើនេះ ខ្មែរ ជា​ជនជាតិ​កើត​នៅលើ​ទឹកដី​ឥណ្ឌូចិន​នេះ បាន​ត​ពូជពង្ស​រហូត ដល់​សព្វថ្ងៃ ពី​បុព្វបុរស​ដែល​បាន​កាន់កាប់​ភូមិភាគ​នេះ តាំង​ពីមុន​សម័យ​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ ។ បើ​និយាយ​ម្យ៉ាងទៀត​មុន​ការបង្កើត ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ភ្នំ​ខ្មែរ និង​ខ្មែរលើ​ជា​ជនជាតិ​តែមួយ ។
សរុបសេចក្តី​មក ក្រោម​អនុភាព​វប្បធម៌​បរទេស សង្គម​ខ្មែរ​-​មន​បុរាណ​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ទ្រង់ទ្រាយ​បន្តិច​ម្តងៗ ពោលគឺ ពី​លក្ខណៈ​កុល​ស​ម្ព័​ទ្ធ​ដែល​គ្មាន​អំណាចកណ្តាល​ទៅជា​របបរាជានិយម ដោយមាន​ស្តេច​សេនាប្រមុខ ព្រា​ហ្ម​បុរោហិត ព្រះសង្ឃ​សព្វ​មុខ​នាហ្មឺន​មន្ត្រី​ដែលជា​មែកធាង​នៃ​រចនាសម្ព័ន្ធ​ថ្មី ។

តែ​ទោះជា​យ៉ាងនេះ​ក្តី​ក៏​ជនជាតិខ្មែរ ដែល​កាន់កាប់​វប្បធម៌​ក្លឹ​ង្គ នៅតែ​រក្សា​ដដែល​នូវ​ទំនៀម​ទំលាប់​ប្រពៃណី​មួយចំនួន ដែលមាន​តាំងពី​មុន​សម័យ​ក្លឹ​ង្គ​ចូល​ស្រុក​មកម្ល៉េះ បាន​យ៉ាង​ខ្ជាប់ខ្ជួន ដូចជា​ការនិយម​ប្រើ​ត្រសាល់​សំរាប់​លំអរ​ស្លឹកត្រចៀក​មនុស្ស​ទាំងពីរ​ប្រភេទ​ជាដើម ដែល​យើង​នឹង​លើក​យកមក​សិក្សា​វិភា​គជា​ឧទាហរណ៍​ជាក់ស្តែង នៅពេល​ខាងមុខ​បន្តិចទៀត​ជា​ភស្តុតាង​ស្រាប់ ។​ ​វត្ថុបំណង​នៃ​អត្ថបទ​នេះ គឺ​ចង់​បញ្ជា​ក់នូវ​ភាពដូចគ្នា​រវាង​ប្រពៃណី​ប្រើ​ត្រសាល់​ត្រចៀក​របស់​ជនជាតិ ខ្មែរ​ដែល​រស់​នៅតាម​វាលទំនាប ដែល​ខំ​ពន្យល់​នូវ​មូលហេតុ ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​ខ្មែរ​ដែល​រស់​នៅតាម​វាលទំនាប​ឈប់​ប្រើប្រាស់​គ្រឿងអលង្កា​នេះ ចាប់តាំងពី​សតវត្ស​ទី​១៩ នៃ​គ្រិស្តសករាជ ។ ​ការស្រាវជ្រាវ​នេះ ជា​វិភាគទាន ដ៏​តូច​មួយ​ឆ្លុះ​ឲ្យ​ឃើញ​នូវឫសគល់​របស់​ជនជាតិខ្មែ​រ​យើង ដែល​រួម​សាសន៍ និង​វប្បធម៌ អារ្យធម៌ ជាមួយ​បងប្អូន​ជនជាតិ​ខ្មែរលើ ។ ថ្វីត្បិតតែ​កុលសម្ព័ន្ធ​ខ្មែរលើ​សព្វថ្ងៃ​បានក្លាយ​ខ្លួន​ទៅជា​ជនជាតិភាគតិច ដែល​រស់នៅ​ពាសពេញ​ដេរដាស ត្រង់នេះ​បន្តិច ត្រង់នោះ​បន្តិច​ក្នុង​ឧ​ប​ទី្វ​ប តួរ​នាទី​យ៉ាង​សំខាន់បំផុត ក្នុង​វិស័យ​វប្បធម៌ អរិយធម៌​ខ្មែរ ដោយហេតុថា វប្បធម៌​ខ្មែរលើ ដែលមាន​តាំ​តែ​សម័យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ។​

​តើ​ត្រសាល់​ត្រចៀក​កើត​មកពី​សម័យ​ណា ហើយ​ជនជាតិ​ណា​ដែល​ប្រើប្រាស់​មុនគេ​ក្នុង​ឧបទ្វីប​ឥណ្ឌូចិន​? ដើម្បី​នឹង​ឆ្លើយតប​នឹង​សំណួរ​ខាងលើនេះ គេ​យក​វត្ថុ​បុរាណ​មក​សិក្សា​តាម​លំដាប់ ដោយ​វិភាគ​នូវ​កាលបរិច្ឆេទ​ពេលវេលា​ផង ។ ​ស្ថានីយ​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាច្រើន បាន​បន្សល់ទុក​នូវ​វត្ថុ​បុរាណ​ដែល​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​បាន​ប្រើប្រាស់​ជា​ឧបករណ៍​វប្បធម៌ សម្រាប់ជីវិត​ប្រចាំថ្ងៃ​របស់គេ​ដូចជា : កងដៃ កងជើង កាំបិត លំពែង ដឹង ដែល​ធ្វើ​ពី​សំរិទ្ធ ចាន ឆ្នាំង ក្រឡ​ធ្វើ​ពី​ដី​ដុត​ជាដើម ។ ក្នុងចំណោម​វត្ថុ​បុរាណ​ទាំងនោះ យើង​ជួបប្រទះ​នូវ​ត្រសាល់​ត្រចៀក ជាច្រើន​ដែល​ធ្វើ​ពី​ឆ្អឹង សំបកខ្យង និង​ដី​ដុត ។​ ​ស្ថានីយ៍​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាច្រើន​ជាអាទ៍ ដូចជា ល្អាង​ស្ពាន ម្លូព្រៃ សំរោង​សែន (​កម្ពុជា​) អូរ​កែវ (​កម្ពុជា​ក្រោម​) តាខេ ភូមិ​ប្រាសាទ (​នគររាជ​សីមា សៀម​បច្ចុប្បន្ន​) និង​ត្រឹង​និ​ញ (​លាវ​បច្ចុប្បន្ន​) អាច​បញ្ជាក់​ឲ្យ​យើង​ដឹងថា ការនិយម​ត្រសាល់​ត្រចៀក​មាន​ផ្តើម​ឡើយ​តាំងពី​សម័យមុន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ម្ល៉េះ ។ ប្រភព​ឯកសារ​ក៏បាន​បញ្ជាក់ទៀតថា : មានតែ​ជនជាតិ​អម្បូរ​មន​ខ្មែរ​ទេ ដែល​និយម​ប្រើប្រាស់​ប្រពៃណី​នេះ ជាទូទៅ​ក្នុង​តំបន់​នានា ដែល​ខ្លួន​រស់នៅ​តាំងពី​បុរាណកាល រហូតមកដល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត គេ​ក៏បាន​ជួប​ការនិយម​ត្រសាល់​នេះ នៅក្នុង​ស្ថានីយ៍ ​ដុន​សឿ​ (​យួន​ខាងជើង​) ដែរ ប៉ុន្តែ​វត្ថុ​បុរាណ​នេះ​មិនមែនជា​សម្មិត​ផល​ដែល​ស្ថាបនា​ឡើង​ដោយ​បុព្វបុរស​របស់​ជនជាតិ​យួន​ប​ច្ចុ​ប្ប​នេះ​ទេ ព្រោះ​សា​មី​ខ្លួន​ដើមឡើយ​បានរស់នៅ​ខេត្ត​កាង​តុង និង​យូ​ណាន់​ឯណោះ ដែលជា​ដែនដី​កំណើត​របស់​ពួកគេ ។​គួរបញ្ជាក់​បន្ថែម​ដែរ ចំពោះ​ការដែល​កុលសម្ព័ន្ធ​មន​ខ្មែរ​នានា បាន​និយម​ហើយ​កំពុងបន្ត​ការ​ប្រារព្ធ​នូវ​ទំនៀម​ទំលាប់​ដូចគ្នា ខាងលើនេះ​មានន័យថា ពួកគេ​មាន​ឯកភាព​ក្នុង​វិស័យ​វប្បធម៌ អរិយធម៌ ។ ម្យ៉ាងទៀត វា​ក៏​ជា​កត្តា​បង្ហាញ​ឲ្យ​ដឹងថា វប្បធម៌​របស់​ពួកគេ កើតចេញពី​ពុម្ព​តែមួយ ។

​​​ថ្វីត្បិតតែ​នៅ​ដើម​សតវត្ស​ទីមួយ​នៃ​គ្រិស្តសករាជ ឥទ្ធិពល​នៃ​អរិយយធម៌ វប្បធម៌​ក្លឹ​ង្គ មាន​សន្ទុះ​ខ្លាំង​យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏​ខ្មែរ​នៅ​សម័យ​នោះ (​នគរ​ភ្នំ និង​ចេនឡា ឬ​ជាន់​លើ​) ​នៅតែ​ប្រើប្រាស់​ប្រដាប់ប្រដា​តុបតែង​ខ្លួន​ដូចខាងលើ​នេះ​ដដែល ។ ចំពោះ​វត្ត​មាននៃ​ត្រសាល់​ក្នុង​គ្រា​ដំបូង​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ​នោះ យើង​អាច​លើកយក​លទ្ធផល នៃ​កំណាយ​ស្ថានីយ៍​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលមាន​ត្រសាល់​បុរាណ​ធ្វើ​ពី​ដី​ដុត មាស ឬ​ថ្ម មក​បង្ហាញ​ជា​ភស្តុតាង ។ ដើម្បី​ជា​ព័ត៌មាន យើង​អាច​កត់ត្រា​វត្ត​មាននៃ​ត្រសាល់​ត្រចៀក នៅក្នុង​ស្ថានីយ៍​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាច្រើន​ដូចជា : ស្ថានីយ៍​អូរ​កែវ អង្គរបុរី កញ្ជ្រៀច (​ព្រៃវែង​) ដែលមាន​អាយុប្រមាណ​ជា​១២០០ ទៅ​២០០០​ឆ្នាំ ។ វត្ថុ​បុរាណ​ទាំងអស់នោះ​មាន​ចំណាស់​ពី​សតវត្ស​ទី​១ ដល់​សតវត្ស​ទី​៨​នៃ​គ​.​ស ។​ ​​ពី​សតវត្ស​ទី​៩ ដល់​១៣ នៃ​គ្រិស្តសករាជ គឺ​គេ​ក៏បាន​ជួប​ត្រសាល់​ត្រចៀក​ជាច្រើន​ដែលជា​ពិសេស នៅ​ស្ថានីយ​ប្រាសាទភ្នំរុង (​សៀម​បច្ចុប្បន្ន​) អង្គរវត្ត (​ខេត្តសៀមរាប​) ៘​

​​មូលហេតុ​នៃ​ការនិយម​ប្រពៃណី​នេះ​គឺ​មកពី​ប្រពៃណី​នេះ សមស្រប​តាម​ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​ខ្មែរ​ជំនាន់​នោះ ។ ក្នុងករណីនេះ ហើយ​បានជា​យើង​ឃើញ​មាន​រូបចម្លាក់ មនុស្ស ឬ​អាទិទេព​ថ្នាក់លើ និង​ថ្នាក់ក្រោម ដូចជា​ទ្វារបាល ទេពអប្សរ​ស្តេច​គ្រុឌ យក្ស ប្រើប្រាស់​វត្ថុ​វប្បធម៌​នេះ ។​ ​​ដោយ​សំអាង​លើ​វត្ថុ​បុរាណ ដែល​បានមកពី​កំណាយ​ស្ថានីយ៍​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាច្រើន យើង​ក៏​អាច​ដឹងបាន​ដែរ​ថា មួយ​ភាគ​តូច​នៃ​រូបចម្លាក់​តំណាង​អាទិទេព​សំខាន់ៗ​ទាំងបី​អង្គ នៃ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា គឺ​ព្រះព្រហ្ម ព្រះ​សិវៈ និង​ព្រះ​វិស្ណុ ព្រមទាំង​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា​មិនបាន​តុបតែង​ដោយ​គ្រឿងអលង្ការ​បុរាណ​នេះ​ទេ ។​ ​តើ​ហេតុដូចម្តេច បានជា​អាទិទេព​សំខាន់ៗ នៃ​លទ្ធិ​ព្រហ្ម​សាសនា និង​ព្រះ​ពុទ្ធអង្គ ព្រមទាំង​អវលោកេស្វរៈ​ពុំ​សូវ​ពាក់​ត្រសាល់​ដូច​អាទិទេព​ថ្នាក់ក្រោម​? នេះ​ជា​បញ្ហា ឬមួយ​ដែល​គេ​ត្រូវ​ចាប់អារម្មណ៍ ៕

ប្រភព៖(​ម​.​ត្រា​ណេ​)

បញ្ចេញមតិ