ក្រុមប្រាសាទ​សំខាន់ៗស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ចាស់បុរាណ​ ហរិហរាល័យ ឬ រលួស

ដោយ៖ ទី សារឿន​​ | ថ្ងៃសុក្រ ទី៣១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១៨​ | វប្បធម៌ | 0 |
ក្រុមប្រាសាទ​សំខាន់ៗស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ចាស់បុរាណ​ ហរិហរាល័យ ឬ រលួស ក្រុមប្រាសាទ​សំខាន់ៗស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ចាស់បុរាណ​ ហរិហរាល័យ ឬ រលួស

ហរិ​ហ​រា​ល័យ​ជាទី​ក្រុង​បុរាណ​របស់​ខ្មែរ ដែល​កសាងឡើង​នៅក្រោយ​ពេលដែល​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី២ ទ្រង់​យាង​ត្រឡប់​មកពីប្រទេស​ជ្វា​ចូល​កម្ពុជទេស​វិញ និង​រំដោះប្រទេស​ខ្មែរ​ចេញពី​នឹម​ត្រួតត្រា​របស់​ពួក​ជ្វា នៅ​ខាងដើម​សតវត្ស​ទី៩នៃ​គ្រិស្តសករាជ។ បច្ចុប្បន្ននេះ​រាជធានី​ហរិ​ហ​រា​ល័យ​ ត្រូវបាន​គេ​ហៅថា រលួស ។

​ទី​ក្រុង​ចាស់​ ហរិហរាល័យ ​គេ​ពុំទាន់​កំណត់​កាលបរិច្ឆេទ​បាន​នៅឡើយ​ទេ​ថា​បង្កើតឡើង​នៅឆ្នាំ​ណា​ឱ្យ​ពិតប្រាកដ ប៉ុន្តែ​គេ​បានដឹងថា​ជា​សមិទ្ធផល​របស់​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី២ ក្នុង​សតវត្ស ទី៩ និងត្រូវបានគង់ប្រថាប់បន្តដោយ ព្រះបាទ​ឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១ និង​ ព្រះបាទ​យសោវរ្ម័ន​ទី​១ ផងដែរ។ ប៉ុន្តែ​ ​នៅក្នុង​សតវត្ស​ទី៩ ដដែរ ​ក្នុង​រាជ​ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័នទី១ ​ទ្រង់បាន​ផ្លាស់​ទៅរក​ទីតាំង​ថ្មី​ ដើម្បី​កសាង​រាជធានីនៅត្រង់​ទីក្រុង​អង្គរ​សព្វថ្ងៃ​ ដោយមាន​ភ្នំ​បាខែង​ឬ​ភ្នំ​កណ្ដាល​ជា​ផ្ចិតនៃ​រាជធានី​ថ្មី​នោះ។ ដូចនេះ​ការតាំង​រាជធានី​នៅក្នុង​តំបន់​រលួស​នេះ​គឺ​ប្រមាណ​ជិត១សតវត្សប៉ុណ្ណោះ ក៏ត្រូវបាន​ព្រះរាជា​ខ្មែរ​បោះបង់ចោល រួច​ទៅរក​ទីតាំង​ថ្មី​ជំនួស​កន្លែង​នេះ​ទៅវិញ។

នៅទីក្រុងបុរាណនេះមានប្រាង្គប្រាសាទជាច្រើន ដែលគេហៅថា ក្រុមប្រាសាទ​រលួស ដោយក្នុងនោះមាន​ក្រុម​ប្រាសាទ៣ ដែលសំខាន់ជាងគេគឺៈ ប្រាសាទ​ព្រះគោ ប្រាសាទ​បាគង ​​ និង ប្រាសាទ​លលៃ ដែលស្ថិតនៅ​ខាងកើត​ឈៀង​ខាង​ត្បូង និង​មាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល​១២គម ពីទី​រួម​ខេត្ត​សៀមរាប។

​ប្រាសាទ​ព្រះ​គោ​ ជា​ស្នា​ព្រះ​ហ​ស្ថ​របស់​ព្រះឥន្ទ្រ​វរ្ម័នទី១ ឧទ្ទិស​ថ្វាយ​ដល់​ព្រះ​ឥសូរ និង​បុព្វការី​ជន​របស់​ទ្រង់ រួមជាមួយ​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី២ ស្ថាបនិក​ហរិ​ហ​រា​ល័យ​ផងដែរ។

ប្រាសាទ​មួយទៀត​ឋិត​នៅ​ខាងត្បូង​ប្រាសាទ​ព្រះ​គោ កសាង​ក្រោយ​ប្រាសាទ​ព្រះ​គោ​ប្រមាណ២ឆ្ នាំ​ដោយ​ព្រះឥន្ទ្រ​វរ្ម័ន​ដូចគ្នា គឺ​ប្រាសាទបាគង​ដែលជា​ប្រភេទ​ប្រាសាទភ្នំ​ទីមួយ​ដែលមាន​រូបរាង​ច្បាស់លាស់ សាង​ឡើងលើ​ខឿន៣ជាន់ និង​មាន៥ជាន់។

ប្រាសាទ​មួយទៀត​សាង​ឡើង​នៅ​កណ្ដាល​បារាយណ៍​ឥន្ទ្រ​ត​ដាក​គឺ ​ប្រាសាទលលៃ ដែលជា​ស្នា​ព្រះ​ហ​ស្ថ​របស់​ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័នទី១ សាង​ឡើងជា​ប្រាសាទភ្នំ សម្រាប់​តម្កល់​សិវលិង្គ។ បារាយណ៍​ឥន្ទ្រ​ត​ដាក​នេះ​ក៏​ជា​ស្នា​ព្រះ​ហ​ស្ថ​របស់​ព្រះបាទ​ឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១ផងដែរ​នៅក្នុង​តំបន់​រលួស មាន​ទំហំ៣០០០ម៉ែត្រ និង​ទទឹង៨០០ម៉ែត្រ​អាច​ផ្ទុក​ទឹកបាន​ប្រមាណ៦លាន​ម៉ែត្រគូប(ត្រឹ​ងា ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ) សម្រាប់​ស្រោចស្រព​ដំណាំ​របស់​ប្រជាកសិករ​ខ្មែរ ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ននេះ​បារាយណ៍​នេះ​បាន​រីងស្ងួត​អស់​ទៅហើយ។

ក្រៅពីក្រុមប្រាសាទសំខាន់ៗទាំង៣ ខាងនេះ ក៏នៅមានប្រាសាទជាច្រើនទៀតរាប់មិនអស់ ដែលមិនសូវជាមានអ្នកស្គាល់ឬទៅដល់ ឧទាហរណ៍ដូចជា ប្រាសាទព្រៃមន្ទីរជាដើម។

អត្ថបទដោយ៖ ទី សារឿន

បញ្ចេញមតិ